گیاه شناسی(گیاهی-معدنی-آلی)

کچوله

آذاراقی(کچوله)
نام علمی: strychnos nux-vomica
اسامی دیگر: خانق الکلب، جوز القی، فلس ماهی
میوه ی درختی است هندی به اندازه ی درخت نارنج بزرگ، پوست آن سرخ رنگ و بی بو و گوشت چندانی ندارد و دانه های پهن مدور (همانند دکمه) بسیار تلخ در میان آن می باشد.
تخم آن سمی و غیرقابل خوردن است و مستعمل تخم آن است، بدین نحو که در آب می خیسانند و پوست آن را جدا کرده و با سوهان براده نموده و به کار می برند(کچوله ی مدبر)
ماده ی معروف استریکنین از این تخم گرفته می شود.
طبیعت: گرم و خشک در درجه ی سوم
خواص: سم حیوانات دم دار و مبدل مزاج بسیار سرد تباه به سوی مزاج گرم نیکو، ولی باید با احتیاط مصرف شود و در صورت نیاز به همراه مصلحات آن. برای فلج و سستی و سایر امراض اعصاب و درد کمر و درد مفاصل.
ضمادش برای لکه و خارش و پوست اندازی و عرق النسا و بیماری های مفاصل و بیماری های سرد و خارش زخم ها و جوش ریزه ها
ضررها: مسکر و تشویش کننده ی ذهن و یک مثقال آن کشنده است.
مصلح آن: شکر و ادویه ی خوشبو و قی کردن با شیر تازه جوشیده و نخودآب و آش چرب بدون چاشنی
مقدار مصرف: یک الی دو دانگ

بازگشت به لیست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *